fa دفاع از نقد اخلاقی هنر: گزارش و نقد «اصالت زیبایی‌شناسی» نیچه تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">زمینه:</span></span></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">می‌توان گفت که مسأله موجّه‌بودن نقد اخلاقی هنر، دست‌کم از سه سده اخیر بدین سو، در شمار یکی از مهمّ‌ترین مسائل مربوط به ارتباط میان هنر و اخلاق بوده است و همواره مخالفان و موافقانی جدّی داشته است. عموم مخالفان نقد اخلاقی، با پذیرش هر دو دسته ارزش اخلاقی و زیبایی‌شناختی، کوشیده‌اند تا نشان دهند که این دو حوزه از یکدیگر مستقل‌اند و، بنابراین، نمی‌توان از منظر اخلاق به نقد هنر پرداخت؛ امّا نیچه پا را از این فراتر گذاشته است و اصل ارزش‌های اخلاقی را به مبارزه خوانده است. یعنی در برابر اخلاق‌گرایان، موضعی اخلاق‌ستیزانه اتّخاذ کرده است. به گمان او، ارزش‌های اخلاقی، در مقایسه با ارزش‌های زیبایی‌شناختی، اصالت و اعتباری ندارند و، بنابراین، نه فقط هنر، که کلّ‌ ساحت‌های زندگی را باید بر طبق ارزش‌های زیبایی‌شناختی مورد ارزیابی قرار داد. این دیدگاه او را &laquo;اصالت زیبایی‌شناسی&raquo; خوانده‌اند. در جستار حاضر با <em>تحلیل</em> <em>فلسفی</em> سخنان خود نیچه، و نیز با درنظرداشتن تفسیرهای شارحان او، نخست گزارشی دقیق از این دیدگاه عرضه شده و آن‌گاه به نقد آن پرداخته شده است.</span></span><br> &nbsp;<br> <strong><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">نتیجه‌گیری:</span></span></strong> <span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:11.0pt;">سخنان نیچه، به رغم بصیرت‌های ژرفی که در این باب می‌بخشند، اثبات نمی‌کنند که ارزش‌های زیبایی‌شناختی حقّانیّت و سودمندی‌ای بیش از ارزش‌های اخلاقی دارند. بنابراین، از این لحاظ همچنان می‌توان از موجّه‌بودن نقد اخلاقی، به طور کلّی، و نقد اخلاقی هنر، به طور خاصّ، یعنی نقد آثار هنری با تکیه بر ارزش‌های اخلاقی، در کنار نقد زیبایی‌شناختی، یعنی نقد آثار هنری با تکیه بر ارزش‌های زیبایی‌شناختی، سخن گفت</span></span><span style="font-family:b mitra;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><br> &nbsp;<br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> It can be said that the problem of being justified ethical criticism of art, at least from three centuries ago, has been one of the most important problems of the relation between art and morality, and always has serious oppositions and positions. Confirming the two kind of ethical and aesthetic values, most oppositions of ethical criticism have attempted to show that these two realms are autonomous, therefore art can`t be criticized ethically; but Nietzsche goes over, and challenges the ethical values. That is, in contrast to moralists, he takes an immoralist position. Ethical values, he thinks, are of less authority than aesthetic ones, therefore not only art but also the whole of life must be evaluated according to aesthetic values. This view is called &ldquo;aestheticism.&rdquo; In this essay, analyzing Nietzsche`s words, considering his commentators` ones, it has been, first, given an accurate description of this view, and, then, criticized it.<br> <strong>Conclusion:</strong> Nietzsche`s words, albeit the profound insights they give, do not prove that aesthetic values are more true or practical than ethical ones. Therefore, in this respect it can be speak of being justified ethical criticism, in general, and ethical criticism of art, criticizing artworks ethically, in particular, in addition to aesthetic criticism, criticizing artworks aesthetically.<br> &nbsp;</div> نقد اخلاقی, هنر, اصالت زیبایی‌شناسی نیچه Ethical criticism, Art, Nietzsche`s Aestheticism 1 9 http://ethicsjournal.ir/browse.php?a_code=A-10-1-96&slc_lang=fa&sid=1 محسن کرمی 10031947532846003867 10031947532846003867 No مسعود علیا 10031947532846003868 10031947532846003868 Yes مالک حسینی 10031947532846003869 10031947532846003869 No