1- گروه حقوق، واحد دامغان، دانشگاه آزاد اسلامی، دامغان، ایران. 2- گروه معارف اسلامی، دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران ، phd_mardi@pnu.ac.ir
چکیده: (732 مشاهده)
زمینه: امنیت غذایی به عنوان یکی از ارکان اساسی رفاه بشر و توسعه پایدار، در دنیای امروز با چالش هایی مانند تغییرات اقلیمی، بحران های اقتصادی، درگیری های نظامی و افزایش جمعیت، اهمیت بیشتری یافته است. حق بر امنیت غذایی در اسناد مهمی مانند میثاق بینالمللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی می بایست به رسمیت شناخته شود و دولتها را ملزم به تعهداتی نسبت به حمایت، رعایت و تضمین این حق کند. ابعاد اخلاقی امنیت غذایی به حدی است که فقدان آن نهتنها نقض حقوق بشر ، بلکه میتواند جنبه جنایت علیه بشریت نیز پیدا کند و به همین دلیل مکانیزمهای نظارتی و اجرایی بینالمللی برای تحقق این حق ضروری است. هدف از انجام تحقیق حاضر بررسی سازوکارهای اخلاقی و حقوقی امنیت غذایی در عصر فناوری و تحلیل تعهدات دولتها و نقش سازمانهای بینالمللی در این زمینه است. نتیجه گیری: گزارشهای اخیر سازمانهای تخصصی مانند سازمان خواربار و کشاورزی، برنامه جهانی غذا و دفتر کمیسر عالی حقوق بشر نشان میدهد که ناامنی غذایی و سوءتغذیه جهانی دیگر صرفاً چالش انسانی نیست بلکه عاملی ساختاری در تهدید صلح پایدار، عدالت اجتماعی و توسعه متوازن جهانی محسوب میشود. این پژوهش سه وجه اساسی در تحقق امنیت غذایی جهانی را بررسی میکند: نخست، تعهدات فرامرزی و الزامات حقوق بشری دولتها؛ دوم، نقش سازمانهای بینالمللی در قاعدهسازی، نظارت و اجراییسازی این حق؛ و سوم، پیوند میان حق بر غذا و رویکرد توسعه پایدار. هدف نهایی، تبیین جایگاه امنیت غذایی بهعنوان بخشی از سازوکار حقوقی توسعه پایدار است که با اتکا بر تابآوری اقلیمی، عدالت اجتماعی و صلح پایدار تحقق مییابد.
