1- دانش آموختۀکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه پیام نور مرکزگرگان، گلستان، ایران 2- گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور مرکز تهران جنوب، تهران، ایران. 3- دانش آموختۀکارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، موسسه آموزش عالی تابران، مشهد، ایران. ، elahealijani2012@gmail.com
چکیده: (471 مشاهده)
زمینه: یکی از ارزشها، نگرشها و رفتارهایی که دانش آموزان و دانشجویان در فرآیند یادگیری و تحصیل خود باید آن را رعایت کنند تا مسیر رشد علمی و انسانیشان سالم، منصفانه و سازنده باشد، اخلاق تحصیلی است. بر همین سبب، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اخلاق تحصیلی براساس خودکارآمدی فردی با نقش میانجی انعطاف پذیری روانشناختی دانشجویان انجام گرفت. روش: پژوهش حاضر از نطر نوع و ماهیت، توصیفی- همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان غیرانتفاعی دانشگاه تابران در سال تحصیلی 1405-1404 بود که با استفاده از جدول مورگان تعداد 330 نفر به روش نمونهگیری در دسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش جهت جمعآوری دادهها، استفاده از پرسشنامههای استاندارد همچون پرسشنامه خودکارآمدی شرر (1982)، اخلاق تحصیلی گلپرور(1389) و انعطافپذیری روانشناختی دنیس و وندروال(2010) بود. روش تجزیه و تحلیل دادهها، مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده ازSmart PLS میباشد. یافتهها: یافتهها نشان داد که مدل پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است. یافتهها نیز نشان داد که خودکارآمدی فردی با هر دو متغیر اخلاق تحصیلی و انعطافپذیری روانشناختی رابطه مثبت معناداری دارد (01/0>p). همچنین بین انعطافپذیری روانشناختی و اخلاق تحصیلی رابطه مثبت معناداری یافت شد. در نهایت با ورود متغیر انعطافپذیری روانشناختی به مدل، اثر غیرمستقیم خودکارآمدی فردی بر اخلاق تحصیلی دانشجویان، مثبت و معنادار شد. نتیجهگیری: پیشنهاد می شود جهت پیشبینی اخلاق تحصیلی دانشجویان، به دو متغیر مهم و اثرگذار خودکارآمدی فردی و انعطاف پذیری روانشناختی توجه ویژهای داشته و کارگاههای آموزشی متناسب با آن تدوین و برگزار شود.
